zaterdag 20 december 2014

Jay Wiliam Henderson - Hymns To My Amnesia

Ook het afgelopen jaar heb ik, met name op zaterdagen, weer veel aandacht besteed aan minder bekend, onbekend of zelfs miskend talent in het rootssegment. 

Hiervoor ben ik voor een belangrijk deel afhankelijk van hetgeen dat ik krijg opgestuurd vanuit vooral de Verenigde Staten en van tips van lezers en collega recensenten, waarvoor dank.

Het heeft ook het afgelopen jaar weer heel veel moois opgeleverd (zo mooi dat er uiteindelijk flink wat opdoken in mijn jaarlijstje), maar helemaal aan het eind van 2014 komt er dankzij een tip van een lezer (bedankt Hans) nog een hele mooie bij. 

Het gaat om Hymns To My Amnesia van de uit Nashville, Tennessee, afkomstige Amerikaanse singer-songwriter Jay William Henderson. Het is als ik het goed heb gezien de tweede plaat van de Amerikaan en wat is het een mooie en bijzondere plaat. 

In de openingstrack moest ik op één of andere manier aan Leonard Cohen denken en dat is geen naam die regelmatig opduikt bij beluistering van platen in dit genre. Iedereen die er nu van uit gaat dat Jay William Henderson stembanden heeft die zijn bedekt met een enorme laag gruis hebben het mis, want de vergelijking met Leonard Cohen bij beluistering van de openingstrack van Hymns To My Amnesia duikt vooral op vanwege de fraaie instrumentatie en het bijzondere gebruik van vrouwenstemmen in deze openingstrack. 

In vocaal opzicht zitten er lichtjaren tussen Leonard Cohen en Jay William Henderson, want de laatste is voorzien van een mooie zangstem, die uitstekend past bij de ingetogen songs op de plaat en me af en toe doet denken aan Don Mclean. 

In muzikaal opzicht hoor ik nog een paar keer wat terug van de muziek van Leonard Cohen, maar over het algemeen beweegt Jay William Henderson zich op het terrein van de Amerikaanse rootsmuziek. Hymns To My Amnesia is een behoorlijk ingetogen plaat met sfeervolle rootsmuziek, die zich vooral op het snijvlak van folk en country begeeft. 

Het doet me af en toe wel wat denken aan de eerste platen van Ryan Adams, maar ook dit is vergelijkingsmateriaal dat maar af en toe relevant is, net als de singer-songwriter muziek uit de jaren 70, waaruit zo af en toe invloeden opduiken. 

Hymns To My Amnesia is zoals gezegd een behoorlijk ingetogen plaat. Dat ligt deels aan de instrumentatie, die stemmig en bijzonder smaakvol is met prachtige accenten van violen en snareninstrumenten, maar het ligt ook aan de ontspannen manier waarop Jay William Henderson zingt. Het maakt van Hymns To My Amnesia een bijzonder lekkere en bijna rustgevende plaat vol prachtige songs. Het zijn songs die je stuk voor stuk moeiteloos inpakken en hierna worden ze eigenlijk alleen maar mooier, indringender en indrukwekkender. 

Er zijn dit jaar heel veel prachtige rootsplaten verschenen, maar het intieme, intense, wonderschone en ook tijdloze Hymns To My Amnesia van  Jay William Henderson behoort tot de uitschieters. Liefhebbers van mannelijke singer-songwriters in het rootssegment hebben er een plaat bij die het verdient om gekoesterd te worden. Erwin Zijleman

Hymns To My Amnesia van Jay William Henderson ligt niet in Nederland in de winkel, maar kan worden verkregen via de bandcamp pagina van de Amerikaan: http://jaywilliamhenderson.bandcamp.com/album/hymns-to-my-amnesia. Zowel digitaal als prachtig fysiek.

 

vrijdag 19 december 2014

You Raskal You - It Takes A Whole Lot Of Fools To Build A Pyramid But Love Just Takes Two

Er zijn niet heel veel weken in een jaar waarin nauwelijks interessante nieuwe releases verschijnen, maar in de laatste twee weken van het jaar blijft het vakje met nieuwe aanwinsten in de platenzaak meestal echt angstvallig leeg. Zo ook dit jaar.

Het biedt mij de mogelijkheid om eens wat te doen aan de enorme stapel met de releases die ooit eens door een strenge eerste selectie heen zijn gekomen, maar vervolgens toch werden veroordeeld tot een roemloos bestaan op de stapel. 

Het is een stapel die zo heel af en toe nog eens een vergeten prachtplaat oplevert, zoals in het geval van It Takes A Whole Lot Of Fools To Build A Pyramid But Love Just Takes Two (jaja) van de Belgische band You Raskal You. 

De tweede plaat van de band uit Antwerpen valt in eerste instantie vooral op vanwege de lange titel, maar al snel neemt de muziek het over. You Raskal You maakt muziek vol invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek. Het zijn invloeden die soms heel ver terug gaan in de tijd, maar You Raskal You slaagt er ook in om haar muziek eigentijds te laten klinken en dat is knap. De tweede plaat van You Raskal You klinkt hiernaast eigenzinnig en ook dat is in dit genre knap. 

It Takes A Whole Lot Of Fools To Build A Pyramid But Love Just Takes Two valt op door mooie ingetogen songs. Het zijn songs met een instrumentatie die aanvoelt als een warme deken. Nu wordt deze associatie meestal gebruikt voor iets dat vertrouwd aanvoelt, maar dat gaat in het geval van You Raskal You maar ten dele op. De instrumentatie op de tweede plaat van de Antwerpenaren is warm en sfeervol, maar kleurt veelvuldig buiten de lijntjes van de Amerikaanse rootsmuziek, bijvoorbeeld door jazzy of experimentele accenten op te nemen of door de gitaren voor de afwisseling eens stevig te laten ronken, zoals Neil Young dat in zijn wildste dagen deed. 

It Takes A Whole Lot Of Fools To Build A Pyramid But Love Just Takes Two is niet alleen vanwege de instrumentatie een plaat die het uitstekend zal doen op koude winteravonden. You Raskal You baart immers in vocaal opzicht minstens net zoveel opzien. De band beschikt over een zanger die zacht en melodieus durft te zingen, wat uitstekend past bij de sfeervolle muziek van de band en de muziek van You Raskal You bovendien een opvallend en eigen geluid geeft. 

Met de instrumentatie en de vocalen heb ik al twee sterke wapens van You Raskal You benoemd, maar hier kan ik de songs nog aan toevoegen. You Raskal You slaagt er op It Takes A Whole Lot Of Fools To Build A Pyramid But Love Just Takes Two in om lekker in het gehoor liggende songs te vertolken die ook tegen de haren in durven te strijken; een bijzondere combinatie. De tweede plaat van de band uit Antwerpen is er hierdoor één die vrij makkelijk overtuigt, maar ook op de wat langere termijn blijft boeien. 

Ik heb de tweede plaat van You Raskal You maanden lang op de stapel laten liggen, maar inmiddels weet ik dat deze plaat een beter lot verdient. Voor de zuinige Nederlander heeft het lange wachten wel een voordeel: de tweede plaat van You Raskal You is inmiddels zeer aantrekkelijk geprijsd.Doe er je voordeel mee.  Erwin Zijleman

Koop bij bol.com