vrijdag 31 oktober 2014

Thurston Moore - The Best Day

Een liefdesbreuk binnen een band zorgde in het verleden nog wel eens voor een artistieke impuls (Fleetwood Mac, Abba), maar in het geval van Sonic Youth lijkt de scheiding van leden van het eerste uur Thurston Moore en Kim Gordon direct ook het einde van de band te betekenen. 

Nu was het heilige vuur eerlijk gezegd ook wel wat gedoofd bij de legendarische noiserock band, maar bij Sonic Youth wist je het maar nooit. 

Datzelfde geldt eigenlijk voor de solocarrière van Thurston Moore. De Sonic Youth gitarist leverde met zijn tweede soloplaat, Psychic Hearts uit 1995, ooit eens een ware klassieker af, maar Thurston Moore maakte ook een enorme stapel buitengewoon vage en rommelige platen waarvan nauwelijks chocolade te maken was, al zat er zo heel af en toe een ruwe diamant tussen. 

Ik was daarom wel nieuwsgierig naar de nieuwe soloplaat van Thurston Moore, maar had zeker geen overdreven hoge verwachtingen van The Best Day. The Best Day blijkt echter een verrassend sterke plaat, die zich kan meten met de beste soloplaten van Thurston Moore. Ik ga direct nog een stapje verder, want The Best Day haakt als je het mij vraagt qua niveau ook aan bij een aantal prima Sonic Youth platen  en dan met name bij de platen die de band uit New York aan het eind van de jaren 80 en begin van de jaren 90 maakte. 

Het is een onverwachte prestatie van Thurston Moore, die kennelijk creativiteit heeft gehaald uit zijn liefdesbreuk (wat natuurlijk ook niet nieuw is, al is The Best Day geen klassiek breakup album). 

The Best Day bevat acht tracks en duurt uiteindelijk zo’n 50 minuten, wat betekent dat er een aantal lange tracks op de plaat staan (de langste duurt 11 minuten). Het zijn tracks die bestaan uit meerdere lagen. 

In een aantal tracks komt Thurston Moore op de proppen met behoorlijk toegankelijke melodieën en refreinen en benadert hij de aanstekelijke rocksong, terwijl een aantal andere tracks zijn opgebouwd rond lome en psychedelische klankentapijten. 

Het is maar een deel van het verhaal, want hiernaast is er natuurlijk altijd de laag met het unieke gitaarwerk van Thurston Moore. Alle tracks op de plaat bevatten ook een laag waarin steen voor steen een gitaarmuur wordt opgebouwd en vervolgens weer wordt afgebroken. 

Dit kunnen de gruizige gitaarmuren zijn waarop Sonic Youth het patent had en heeft, maar ook buitengewoon inventieve gitaarmuren met verrassende loopjes of zelfs akoestische en psychedelisch aandoende gitaarmuurtjes. Sonic Youth drummer Steve Shelley slaat het geheel tenslotte op fraaie en trefzekere wijze aan elkaar. 

Er zijn niet veel gitaristen die mijn aandacht lang vast kunnen houden met het bouwen van gitaarmuren, maar Thurston Moore slaagt er met speels gemak in, mede omdat hij zelfs in de lange tracks de rocksong met kop en staart niet vergeet. 

The Best Day is al met al een even fascinerende als aangename plaat, die niet alleen kan worden gerekend tot de beste soloplaten van Thurston Moore, maar ook het leed rond het uit elkaar vallen van Sonic Youth weet te verzachten. Dat had ik in ieder geval niet verwacht. Erwin Zijleman

Koop bij bol.com  cd   Koop bij bol.com  2 LP's

 

donderdag 30 oktober 2014

Rory Gallagher - Irish Tour '74..., Deluxe Edition

In de laatste maanden van het jaar worden we traditiegetrouw overspoeld met reissues en dat is dit jaar niet anders. Het zijn zoals altijd de grote namen die de meeste aandacht trekken, met dit jaar Led Zeppelin in de hoofdrol, maar er verschijnen ook zat reissues die veel minder of zelfs helemaal geen aandacht krijgen, maar wel degelijk zeer de moeite zijn. 

Irish Tour ’74... van Rory Gallagher is zo’n reissue. De naam Rory Gallagher zal niet bij iedereen een belletje doen rinkelen. De Ierse muzikant overleed immers in 1995 op slechts 47-jarige leeftijd, kort nadat hij een op het oog succesvolle levertransplantatie had ondergaan en niet lang nadat hij op een Rotterdams podium onwel was geworden. 

Tussen 1970 en 1995 maakte Rory Gallagher vooral op het podium een onuitwisbare indruk. De jonge Rory Gallagher leerde zichzelf op jonge leeftijd gitaar spelen en bleek een natuurtalent. In 1972 en 1974 werd hij door het destijds toonaangevende Melody Maker uitgroepen tot beste gitarist ter wereld en tot aan zijn dood bevestigde hij deze status. 

Rory Gallagher bracht een groot aantal platen uit, waaronder opvallend veel live-platen. Dat is niet verwonderlijk, want Rory Gallagher was op zijn best op het podium. Zijn live-platen zijn dan ook zijn beste platen en van deze live-platen was het in 1974 verschenen Irish Tour... met afstand de beste. 

De luxe versie van de reissue van Irish Tour..., getiteld Irish Tour ’74..., is veel meer dan het origineel dat destijds op twee LP’s werd geperst. Deze luxe versie bestaat uit maar liefst 7 cd’s en een DVD. Dat lijkt wat veel van het goede, maar dat valt reuze mee. 

Rory Gallagher was berucht om zijn lange concerten. Zo speelde hij eens op zaterdagavond in de Rotterdamse Doelen. Toen Rory hoorde dat er vanwege de autoloze zondag veel bezoekers zouden stranden op het perron van Rotterdam Centraal speelde hij zo lang door dat deze bezoekers direct in de eerste zondagochtend trein konden stappen. 

Irish Tour ’74... bevat een aantal concerten van Rory Gallagher’s Ierse tour van 1974 en laat een schat aan materiaal horen. In muzikaal opzicht varieert de Ier tussen hardrock en bluesrock; twee genres die uitstekend passen bij zijn rauwe strot. 

De Ier schreef prima songs, maar uiteindelijk draaide natuurlijk alles om zijn gitaarspel. Irish Tour 74... laat alle facetten van het unieke gitaarspel van Rory Gallagher horen. Dit varieert van prachtig bluesy spel tot meedogenloze riffs en van lome aanslagen tot onwaarschijnlijk snelle en vaak onnavolgbare solo’s. Het doet meer dan eens denken aan de songs en aan het gitaarspel van Jimi Hendrix, al had Rory Gallagher absoluut zijn eigen stijl. Ook de rest van zijn band verdient trouwens alle lof, want wat klinkt het allemaal heerlijk vet en zompig.

Het is echter vooral smullen voor liefhebbers van het betere gitaarspel en het wordt eigenlijk alleen maar beter. Een ieder die Rory Gallagher nooit live aan het werk heeft gezien kan hier na beluistering van Irish Tour ’74... alleen maar intens om treuren (ik heb hem zelfs ook maar één keer gezien helaas), maar deze bijzonder fraaie live-registraties zijn een waardig alternatief. 

Ik had zelf al heel lang niet meer geluisterd naar de platen van deze Ierse gitaargod, maar ben weer helemaal om en dompel me keer op keer onder in het geweld van één van de beste gitaristen aller tijden; 7 cd’s lang als het moet. Erwin Zijleman

7 cd's en een DVD, maar desondanks nog geen 50 euro. Koopje !

Koop bij bol.com